Κάνουν ώτοστοπ από τα χαράματα.
Δε σβήσατε τα φώτα.
Ηλίθιε!
Αν στεκόσουν λίγο πιο κοντά...
...τώρα θα ήσουν ένα πτώμα στην άσφαλτο. Το κατάλαβαίνεις;
Ήταν θαύμα που κατάφερα να σταματήσω έγκαιρα!
Εννοώ πως αν οδηγούσες εσύ...
Όχι, θα είχες σταματήσει...
...και θα είχες προσκαλέσει αυτόν τον ηλίθιο.
Με συγχωρείς, αγαπητή μου...
Λυπάμαι πολύ.
Πέρασε...παρακαλώ.
Προτιμάς μπροστά ή πίσω;
Μπες.
Πάρε μαξιλάρι... Κουβέρτα...
Ίσως καταφέρεις να κοιμηθείς...
Θα κάνουμε τα πάντα για να μη σε ενοχλήσουμε...
Δε θα μιλάμε...
Θα κλείσω το ραδιόφωνο.
Ορίστε.
Είναι Κυριακή...
Δεν κυκλοφορούν φορτηγά τις Κυριακές.
Ένα τόσο ωραίο αυτοκίνητο...
...σκέφτηκα μήπως ανήκει σε κάποια πρεσβεία.
Οι διπλωμάτες παίρνουν κόσμο που κάνει ώτοστοπ.
Δεν ήξερα πως ήταν ιδιωτικό.
...ή ίσως ήταν ο σοφέρ της πρεσβείας που έχει έξοδο.
Η σωστή λέξη είναι "οδηγός", όχι "σοφέρ".
Όχι, κόβει το μάτι μου.
Δεν μου ξεφεύγει τίποτα.
Έχει πολωνέζικες πινακίδες.
Άλλωστε δεν μοιάζετε με σοφ...
...με οδηγό πρεσβείας!
Υπάρχουν αρκετά καλά ιδιωτικά αυτοκίνητα τώρα.
Ναι, το Πεζώ 404...είναι πολύ καλό.
Στη Βαρσοβία είδα δυο Μερσεντές 109...
...και δυο Τζάγκουαρ.
Σκατά. Συγγνώμη.
Απλά, έχετε ξεπεράσει το όριο ταχύτητας.
Ο άντρας μου είναι έμπειρος οδηγός.
- Σκατά. - Πού πηγαίνετε;
- Εσείς; - Όχι μακριά. Στη μαρίνα.
Ωραία.
Κρίμα, θα μου άρεσε να ταξιδέψω λίγο πιο μακριά απο την Βαρσοβία...
Κι αν δεν είχα σταματήσει;
Θα ήμουν ένα πτώμα στο δρόμο...
Το κάνεις για πλάκα;
Αλλιώς η ζωή θα ήταν βαρετή έτσι δεν είναι;
Πόσων χρόνων είσαι;
Θα σκότωνα έναν ηλίθιο και θα με κατηγορούσαν για ανθρωποκτονία!
Ευχαριστώ.
Για που;
Για εκεί.
Tα κλειδιά...
- Άφησε τον σάκο κάτω. - Που; Εδώ;
Θα σας τον φέρω.
Το σκάφος ανήκει στη λέσχη;
Όχι, είναι δικό μας.
Φεύγω...
- Τι; - Ανέβα!
Έχω πολύ δρόμο ακόμη.
Έλα για ένα λεπτό, θέλω να σου πω.
- Τι; - Ξέρεις τι...
Έχει πολύ νερό κάτω.
- Άδειασέ το. - Λοιπόν;
- Θα σου δώσω μια συμβουλή... - Κάντο μόνος σου.
Είπα: άδειασέ το.
Μην το ξανακάνεις. Δεν έχουν όλοι...
- Καλά φρένα; - Καλά αντανακλαστικά.
Θα είμαι ειλικρινής μαζί σου.
Κάνω πάντα το ίδιο.
Μερικοί, όμως, φρενάρουν νωρίτερα...
Αλλά δεν σε παίρνουν.
- Ήθελα να σε τρομάξω. - Σκατά! Συγγνώμη.
Τα καταφέρατε.
- Φεύγω. - Λύσε το σχοινί.
- Αυτό; - Ναι.
Έχεις κάνει ποτέ ιστιοπλοΐα;
Όχι, περπατάω...
Τότε θα είναι σαν να ανακαλύπτεις την Αμερική.
Μου αρέσει το περπάτημα. Μόνος μου.
Νιώθω πιο ανεξάρτητος.
Θα το δοκιμάσω κάποτε.
- Ήρθαμε μόνο για μια μέρα. - Ναι;
Κι εγώ.
- Αφήσατε τους υαλοκαθαριστήρες. - Εδώ δεν κλέβουν.
Άλλωστε θα βρω άλλους.
- Μπορώ να ζητήσω μια χάρη; - Τι;
Πόσο θα μείνετε στη λίμνη;
Μέχρι το ξημέρωμα.
- Θα μπορούσατε... - Τι;
Να με πάτε πίσω αύριο το πρωί;
Νόμιζα ότι ήθελες να κάνεις ιστιοπλοΐα.
Θέλετε βοήθεια;
Τα καταφέρνουμε μόνοι μας.
Φεύγω.
Δε θα έφευγες απ'τη μέση;
Ήξερα ότι θα φρενάρατε.
Είσαι ηλίθιος, αλλά συμπαθητικός.
Ήξερα ότι θα με φωνάζατε.
- Αποκλείεται. - Ξέρω τι σκέφτεστε.
- Αλήθεια; - Θα συνεχίσουμε το παιχνίδι;
Σοβαρέψου. Δεν θα τα βγάλεις πέρα μαζί μου.
Με φωνάξατε.
Βγάλε τα παπούτσια σου, και ανέβα.
- Λύσε το σχοινί της πλώρης. - Λύνω το σχοινί της πλώρης.
Πορεία προς τα αριστερά.
Προς τα αριστερά.
Έτοιμοι για στροφή.
Στο νερό, χρειάζονται γρήγορα αντανακλαστικά...
Άσε με. Θα τα καταφέρω.
Και πειθαρχία.
Στην εκπαίδευση είχαμε έναν λοστρόμο...
Κριστίνα, πως τον έλεγαν;
Ο τύπος με την ιτιά.
Έλεγε: "Αναρριχηθείτε στην ιτιά!"
Ήταν δρυς.
Αλλά αφού έλεγε ότι ήταν ιτιά, ήταν ιτιά!
- "Το πλήρωμα πάνω στην ιτιά!" - Σκατά.
Συγγνώμη.
Έχει πολύ νερό εδώ!
Μας υποχρέωνε να μείνουμε μια ολόκληρη ώρα πάνω στην ιτιά.
Στη δρυ, εννοείς...
...για μας ήταν ιτιά.
- Μας έβαζε να φωνάζουμε "κούκου." - Τι σας έβαζε;
"Κούκου", όπως ο κούκος. Το πουλί.
Και το κάνατε;
Δεν ήταν διάνοια...
...αλλά έφτιαχνε πραγματικούς άνδρες.
- Προχωράμε; - Φτύσε στο νερό.
Στο νερό.
Γιατί;
Προχωράμε!
- Μπορώ να βάλω το πόδι στο νερό; - Μπορείς.
- Μην το κάνεις. - Γιατί;
Δεν είναι ιαματικό νερό...
Νομίζω πως ξέχασα να φέρω αλάτι.
Όχι, δεν ξέχασα, εδώ είναι.
- Αφιερωμένο στη γυναίκα σου; - Τι;
- Το όνομα του σκάφους. - Ναι.
Ξέχασα τα αγγούρια.
Το όνομα της είναι Κριστίν;
Kριστίνα.
Το ακούς αυτό;
Ναι.
Δεν έχασες τα κλειδιά;
Όχι εδώ είναι.
- Που; - Στο τραπέζι.
Ελάτε.
Δεν ξέρω αν σας αρέσουν...
...έχω άγρια ραπάνια.
Θαυμάσια ιδέα. Δεν το σκέφτηκα ποτέ.
Πάντα το λέω: Λαχανικά, βιταμίνες...
- Ορίστε. - Ευχαριστώ, έχω.
Γιατί κουβαλάς αυτό το φονικό μαχαίρι;
Είναι πάντα χρήσιμο...
Κυρίως στα δάση.
Στο νερό δεν είναι πολύ χρήσιμο, όμως...
...χρειάζεται όταν...
...πρέπει να καθαρίσεις κλαδιά.
Η ιστιοπλοΐα είναι...
...πραγματικά, εύκολη.
Για να ανοίξεις δρόμο, όμως...
...το μαχαίρι είναι απαραίτητο.
Έτσι είναι η ζωή...
Είσαι τόσο παιδί.
Είναι εύκολο να κοπείς.
Σου συνέβη ποτέ;
Πρέπει να προσέχεις.
Ποτέ δεν ξέρεις...
Κάποτε ένας ναυτικός...
...ήθελε να κάνει φιγούρα στους φίλους του...
...που ήταν πιο έξυπνοι απ'αυτόν...
...πιο αστείοι...
...κι έκαναν κόλπα με την τράπουλα.
Ξαφνικά αυτός ο ναυτικός...
...πήρε μερικά μπουκάλια...
...τα έσπασε στο πάτωμα...
...κι ανέβηκε ξυπόλητος στο τραπέζι.
Πλήττεις;
Τύλιξε αυτό το σχοινί.
Σε σχήμα ήλιου.
Δείξε μου πώς να το κάνω.
Πρέπει να κρατάω το τιμόνι. Εσύ δεν μπορείς.
- Πρέπει να ξέρεις. - Μπορώ να μάθω.
Πήγαινε προς τη σημαδούρα.
Εντάξει.
Χρειάζεται μυαλό, όχι δύναμη.
Τύλιξε το σχοινί.
Μη μου δίνεις διαταγές!
Στο σκάφος χρειάζεται μόνο ένας καπετάνιος.
Ή ένα μαντρόσκυλο.
- Πήγες στον στρατό; - Όχι.
Ήμουν φοιτητής.
Τι δουλειά κάνεις;
Είσαι γυναικολόγος;
Γράφω.
Τραγουδάκια;
- Διαβάζεις την "Εφημερίδα των Σπορ;" - Όχι.
Αλλαγή πορείας.
Θα γυρίσω το πανί αριστερά.
Θα γυρίσω το πανί δεξιά.
Τι συμβαίνει;
Δώσ'μου τον σάκο μου.
Φεύγω, βαρέθηκα.
Ειμαι πεζοπόρος, όχι σκλάβος!
Κάνεις πίσω εύκολα.
Υπάρχουν 120 λίμνες εδώ. Γιατί να περάσουμε από δω;
Kριστίνα, δώσ'του τον σάκο του.
Θα τα καταφέρω.
- Θα γυρίσουμε από αλλού. - Χωρίς εμένα, όμως...
Δειλιάζεις εύκολα.
Δε μου αρέσει να πιάνομαι κορόιδο.
Σου δίνω το τιμόνι.
Δε μίλησα σε σένα.
Ανεβείτε και οι δύο. Τα καταφέρνω μόνος μου.
Δώσ'μου το σκοινί!
Όχι, όχι, όχι. Ανεβείτε και οι δύο.
- Ανεβείτε! - Δώσ'μου το σκοινί!
Μην κάνεις τρέλες!
Πιάσε το τιμόνι, αλλιώς θα βουλιάξουμε!
Δώδεκα η ώρα...
Δώδεκα και δέκα.
Δε φοράει ρολόι.
- Τι σκαρώνεις; - Τι;
Πυξίδα είναι.
Είναι μεγάλη.
Δε σου χρειάζεται για να κάνεις ώτοστοπ.
Δεν επιτρέπεται το σφύριγμα στο σκάφος.
Γιατί;
Κανόνες ιστιοπλοΐας.
Στέλνουν τους ναύτες πάνω στο κατάρτι γι'αυτό.
Όχι αυτούς που κάνουν ώτοστοπ, όμως.
Να κάνω τον κούκο;
- Θα'πρεπε να σε τιμωρήσω! - Αντρέι, ας γυρίσουμε!
- Θ'αλλάξω πορεία γι'αυτόν; - Δε με φτάνεις εδώ.
Μήπως να του δώσω και κανένα παράσημο;
Αντρέι, σε παρακαλώ...
Θα πάρω εγώ το τιμόνι.
- Αλλαγή πορείας. - Αλλαγή πορείας.
- Χαλάρωσε το αριστερό πανί. - Χαλαρώνω το αριστερό πανί.
- Χαλάρωσε το δεξί πανί. - Χαλαρώνω το δεξί πανί.
Αμήν.
- Πού είναι οι μπότες μου; - Εκεί που τις άφησες.
Βάλε μου λάδι στην πλάτη.
- Γαϊδουρι. - Ποιός;
Το σύννεφο μοιάζει με γαϊδουρι.
Πράγματι.
Κι εκεί, αριστερά...
...είναι ακόμη ένα.
Διαλύθηκε.
Έρχεται καταιγίδα.
Απίστευτο. Πού το ξέρεις; Προαίσθημα;
Προλαβαίνουμε να βουτήξουμε, πριν ξεσπάσει...
Δεν προχωράμε καθόλου.
Έπεσε ο αέρας.
Τι θα κάνουμε τώρα;
Θα γευματίσουμε.
Αυτό λέει το στομάχι μου.
Μην ξεχάσετε τα μπολ για το πλύσιμο των χεριών...
Δική σου εφεύρεση;
Το θεωρείς περιττό;
Κράτησέ την τότε χωρίς χερούλι!
Έχυσες τη σούπα!
Κάθισε...
Γιατί δεν τρώς;
Δεν υπάρχει τρόπος να βγω στην όχθη;
- Έχουμε κουπιά. - Που;
Στην καταπακτή.
Τρώμε τώρα.
Η ιστιοπλοΐα είναι σπορ για ενήλικους.
Υπάρχει αέρας, πλέουμε.
- Δεν υπάρχει, περιμένουμε. - Τι σπατάλη χρόνου!
- Τι θα έκανες εσύ; - Θα περπατούσα.
Γιατί;
Περπατάς απλώς για να προχωρήσεις. Δεν μπορείτε να καταλάβέτε.
Απλώς περπατάς.
Άφησε τις ανοησίες κι έλα να φας.
Μπορείς να στρίψεις δεξιά;
Διαταγή ήταν αυτή;
- Θέλει να αλλάξει πορεία. - Θέλω να βγω στην όχθη.
- Υπάρχει όχθη κι εκεί. - Αυτή είναι πιο κοντά...
- Υπάρχουν ύφαλοι. - Και λοιπόν;
Θα πέσουμε πάνω τους;
Αντρέι πάμε, θα βρούμε πέρασμα.
Γιατί ανέβηκε στο τραπέζι;
Ποιός;
Ο λοστρόμος.
Ποιός λοστρόμος;
Αυτός που έσπασε τα μπουκάλια.
Ήταν ναύτης, όχι λοστρόμος.
Πήδηξε πάνω στα σπασμένα γυαλιά.
Πετάχτηκε αίμα παντού.
- Και; - Ήταν πραγματικός άντρας!
Kριστίνα, ρίξε μια ματιά.
Βλέπεις;
Άκου.
- Πού βλέπεις το αστείο; - Βγάλε την πετσέτα!
- Βούτηξε! - Όχι!
Βούτηξε και πιάσε το κουπί!
- Δεν ξέρω κολύμπι. - Μη λες βλακείες.
Δεν ξέρω κολύμπι. Θέλεις να πνιγώ;
- Βούτηξε! - Άσ'τον ήσυχο.
Το νερό είναι...
Δώσε μου τον κροκόδειλο.
Θα καταστρέψεις το ξύλο!
Είμαι προσεκτικός.
Αν έπεφτες στο νερό,
...θα αναγκαζόσουν να κολυμπήσεις.
Δοκιμασέ με...
Aντρέι! Ο κροκόδειλος χάνει αέρα!
Αστειευόμουν.
Aντρέι! Πάρε τα βατραχοπέδιλα...
...εντάξει;
Υπάρχει φαρμακείο κάτω.
Φρόντισε τα χέρια σου.
Θέλεις να σε βοηθήσω;
Γύρισε το κόντρα στον άνεμο!
Χαλάρωσε τα πανιά!
Kριστίνα!
Τρόμαξες, σωστά;
Κατάλαβα τι κάνεις στα σχοινιά. Αλλά δεν ήξερα από πού φυσούσε.
Να κοιτάς τα κορδονάκια.
Θέλεις να ισορροπήσεις το σκάφος;
Δείξε μας τι ξέρεις.
- Πρέπει να γείρω έξω; - Ναι.
Χρειάζεται θάρρος.
Πλέουμε!
Πλέουμε για να πλέουμε...
Εσείς περπατάτε...
Το μαχαίρι! Το μαχαίρι!
Έλα...
Να πάρει!
Είπα ότι υπάρχουν ύφαλοι!
Εσύ ήσουν στο τιμόνι!
- Να το σπρώξουμε. - Περίμενε...
Ο άνεμος έπεσε πάλι.
Λοιπόν; Τι έγινε;
Είναι πιο βαθιά εκεί.
- Θα τα καταφέρουμε; - Δώσ'μου το κουπί.
Όχι, αυτό...το μεγάλο.
Σπρώξτε προς τα πάνω.
Δώσ'μου το κουπί.
Προσπαθήστε πάλι.
Μπες μέσα.
- Λύσ'το. - Για να δώ.
Kριστίνα.
Μη γυρίσεις.
Φέρε μας ποτήρια, Kριστίνα.
Τα γιατρεύει όλα.
Στην υγειά των θαλασσόλυκων.
Θα φουσκώσουμε τα στρώματα.
- Συναγωνιζόμαστε; - Εντάξει. Περίμενε!
- Έτοιμος; - Έτοιμος!
Έτοιμος!
Πάλι άχρηστο έστειλαν στην Άγκυρα.
Δεν έχουμε καλύτερο μποξέρ.
Για τον ηλίθιο τον εκφωνητή μιλάω.
- Παίζετε μπριτζ; - Ναι.
Κρίμα.
- Δεν έχετε τράπουλα; - Δεν υπάρχει τέταρτος.
Να βάλουμε μια κούκλα;
Οι κούκλες απαγορεύονται στο σκάφος.
Πιές.
Πάρε τα κανονικά.
Ξεκίνα εσύ.
- Δεν ξέρω να παίζω. - Μικάντο. Ναυτικό παιχνίδι.
- Ξεκίνα εσύ. - Εσύ, Kριστίνα.
- Όχι, ξεκίνα εσύ. - Ας τελειώνουμε μ'αυτό.
Ο καθένας με τη σειρά του.
Όποιος "σκουντήσει", πληρώνει με κάτι δικό του.
"Σκουντήσει..." Τι αστεία λέξη.
Δεν πρέπει να κουνήσεις τα άλλα, σωστά;
Ορίστε.
Είναι εύκολο.
Κούνησες ένα!
- Ναι, ναι. - Πλήρωσε!
Ξεκίνα, Kριστίνα.
Ευχαριστώ.
- Η σειρά μου; - Σωστά.
Σήκωσέ το προσεκτικά.
Σωστά...προσεκτικά.
Σκατά.
Συγγνώμη.
Η σειρά σου.
Έπρεπε να πάρεις αυτό εδώ.
- Τι ήταν αυτό; - Η ποινή!
Τι να κάνω με την δική μου ποινή;
Ο καπετάνιος πρέπει να είναι καλυτερος απο το πλήρωμα.
Τι να κάνω με την δική μου ποινή;
Τραγούδα!
Μην κάνεις πως σ'ενοχλεί.
Τι να τραγουδήσω;
Δείξ'του τι ωραία φωνή που έχεις.
Αυτό που μουρμουρίζεις συνήθως.
Όχι αυτό.
Αυτό είναι.
Ο καλεσμένος μας ζήτησε να το τραγουδήσω.
Η εξουσία του καπετάνιου δεν εγκρίνει το ρεπερτορίο μου.
Περίμενε!
- Έλα, τραγούδα. - Όχι, άκου τον αγώνα!
- Όχι, τραγούδα. - Όχι, άκου τον αγώνα!
Τραγούδα τώρα.
Μην πεις τίποτα άλλο...
Μην...
Δεν μπορώ.
- Σε παρακαλώ, τραγούδα. - Δεν μπορώ.
Αλλιώς δεν θα εκτίσεις την ποινή σου.
Εντάξει.
Μην πεις τίποτα άλλο...
Μη με κοιτάς έτσι... Άσε με να φύγω...
Τέλειωσαν τα λόγια, τα φεγγάρια, τ'αστέρια...
Τέλειωσαν οι τρυφερότητες...
Μη λες πια ψέματα, μη μου ζητάς τίποτα...
Ξέρεις ότι δε μας έμεινε τίποτα...
Αν η ζωή είναι άδεια, δε με χρειάζεσαι πια...
Η ευτυχία ξεθώριασε και η αγάπη μας χάθηκε...
Έτσι μην πεις τίποτε άλλο.
Δε μπερδεύουμε πια τη μέρα με τη νύχτα...
Ο βαρετός ρυθμός της ζωής σε έκλεψε από μένα...
Δεν είσαι πια ο ίδιος...
- Δε θυμάμαι το υπόλοιπο. - Αυτό το τραγούδι.
Ένα ανόητο τραγούδι...
- Όμως... - Ποιος έβγαλε νοκ-άουτ τον Μαλίκ;
Όρίστε.
Τι να κάνω για την δική μου ποινή;
Πες ένα ποιήμα.
Ακούω το βούισμα ενός κουνουπιού...
Μητέρα, μήπως...
Δεν το θυμάμαι όλο.
Πως ο Μάλικ άφησε να τον βγάλουν νοκ-άουτ;
Νύχτα...
- Μια λάμπα πετρελαίου καίει... - Τι;
Τα κουνούπια βουίζουν γύρω μου...
Μητέρα, μήπως είσαι εσύ; Τα αστέρια...
...στον ουρανό.
Είσαι το λευκό πανί μέσα στη λίμνη...
Ή το κύμα που σκάει στην ξηρά...
Τα χέρια σου έριξαν αστρόσκονη στις σελίδες μου;
Ή χορεύεις το μεσημέρι με τις μέλισσες...
...στα χρυσά ανάκτορα του καλοκαιριού;
Χθες, βρήκα μια φουρκέτα στα καλάμια...
Είναι δική σου;
- Αυτό είναι! - Μπράβο, μπράβο.
Έχεις πολύ καλή μνήμη.
Άνοιξε το ραδιόφωνο τώρα.
Έτσι πρέπει να παίζεις.
Ήξερα κάποιον που έπαιζε τόσο καλά όσο εγώ.
Ήταν ιδιοφυία στο Μικάντο.
Zντίσιο Μάιζνερ τον έλεγαν.
Είχε ένα μεγάλο σκάφος...
...12 μέτρων.
Ήταν πολύ καλός.
Είχε δίπλωμα καπετάνιου.
Το είχε πάρει παράνομα.
Αλλά αργότερα πέρασε τις εξετάσεις.
Ήταν όμως συμπαθητικός.
Έλεγε πάντα...
"Το Μικάντο..."
"...δεν είναι απλώς παιχνίδι..."
"Είναι ζωντανός οργανισμός."
- Τι συνέβη; - Δεν είπα τίποτα!
Δεν ξέρει την ιστορία.
Αποκοιμήθηκε.
Αποκοιμήθηκε;
Θα ήταν κουρασμένος.
Μάλλον κοιμήθηκε στο δάσος χτες.
Είπε πως ήρθε εδώ για μια μέρα.
Γιατί τον κάλεσες;
Ίσως κάνει τον κοιμισμένο.
Τι ώρα να βάλω το ξυπνητήρι;
Στις πέντε.
- Πιο νωρίς. - Κοιμάται;
Στις πέντε είναι καλά.
Πρέπει να είμαι πίσω στις εννιά.
Σ'άκουσα όταν βγήκες.
Δεν κοιμόσουν;
Κοιμάμαι ελαφρά.
Δε μπορούσα να κοιμηθώ.
Ήταν αποπνικτικά.
Έβρεξε αλλά δε βοήθησε και τόσο πολύ.
Πότε θα φύγουμε;
Πρέπει πρώτα να διορθώσουμε το σχοινί που κόψαμε.
Πρέπει να αδειάσουμε και το νερό.
Πήγαινε να κοιμηθείς.
Να αδειάσω το νερό;
Ξυπνήσατε πολύ πρωί.
Νόμιζα πως θα ξυπνούσαμε στις πέντε.
- Διορθώνουμε το σχοινί... - Το βλέπω. Ωραία.
Δεν έκλεισα μάτι.
Τι να κάνω μ'αυτό το σχοινί που έχω στα χέρια μου;
Πιάσε το τιμόνι.
- Σήκωσε την άγκυρα. - Τι;
Την άγκυρα...σήκωσε την!
Βαλ'την στην καταπακτή.
Κατέβα κάτω.
Γιατί;
Κατέβα στην καταπακτή.
Κατεβαίνω στην καταπακτή.
- Βλέπεις ένα κουτί; - Βλέπω ένα κουτί.
Μην παριστάνεις τον βλάκα.
Σύντομα θα είμαστε στην μαρίνα. Μην παριστάνεις τον καπετάνιο.
Μέσα έχει ένα σφουγγαρόπανο.
Το βρήκες;
Δεν είναι μόνο αυτό.
Υπάρχει κι ένας κουβάς.
- Το κατάστρωμα θέλει σφουγγάρισμα. - Θα το κάνω εγώ.
Εσύ μείνε εκεί...εντάξει!
Επιμορφωτικό ταξίδι... ...σου χρειάζεται, σωστά;
Δεν ήταν και τόσο άσχημα, έτσι;
Μπορούμε να χωρίσουμε σαν φίλοι.
- Πες του μια καλή κουβέντα. - Στρίψε προς τη σημαδούρα!
Πού είναι το μαχαίρι μου;
Τι έγινε το μαχαίρι μου;
Ηρέμησε!
Τίποτα δε χάνεται στο σκάφος μου.
Δεν είπα ότι χάθηκε. Ρώτησα που είναι.
Στην τσέπη μου.
Γιατί μου το πήρες;
Τι νομίζεις...ότι σε φοβάμαι;
Αν ήθελα να κάνω κάτι...
...θα μπορούσα και χωρίς το μαχαίρι.
Το θέλω πίσω.
Έλα να το πάρεις.
Δώσε μου το μαχαίρι.
Έλα δώσ'το μου!
Πέσε στο νερό!
Το βλέπεις! Ορίστε!
Θα πνιγεί!
Μ'ακούς!
Θα πνιγεί!
Ηρέμησε.
Ξέρει κολύμπι.
- Μα είπε ότι... - Είπε ψέματα.
Πήγαινε δεξιά! Πιο δεξιά!
Εντάξει!
Κάπου εκεί!
Ίσως κρατιέται απ'τη σημαδούρα.
- Δεν είναι εδώ. - Δες κι από την άλλη πλευρά.
Δεν είναι εδώ!
Τον έπνιξες!
Μ'ακούς;
- Πώς τον λένε; - Τον έπνιξες!
- Θα ανέβει. - Δεν ξέρει κολύμπι.
Είπε ψέματα!
- Δεν ξέρει κολύμπι. - Ακόμα και τα πτώματα επιπλέουν!
- Πόσο βαθιά είναι εδώ; - 10 μέτρα περίπου.
- Είναι πιο βαθιά. - Και τι να κάνω;
Βούτηξε πάλι! Φώναξε! Κάλεσε την αστυνομία.
Γιατί; Είναι ένας άγνωστος. Δε θα τον σώσουν...
Λοιπόν το παραδέχεσαι! Έπνιξες ένα παιδί!
Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Τον σκότωσες!
Μη φωνάζεις!
Άφησέ το!
- Δολοφόνε! - Πάψε!
Άρχισες να φοβάσαι! Τρέμεις!
Δεν μπορείς... ...ούτε ψύχραιμος να φανείς.
Να ένας πραγματικός άνδρας!
Φιγουρατζή! Ακούς; Είσαι φτηνός και κακός!
Έκανες φιγούρα σ'ένα παιδί!
Γι'αυτό τον κάλεσες! Για να κάνεις φιγούρα!
- Είσαι αστείος! - Κι εσύ υστερική!
- Είμαι γυναίκα σου! - Χωρίς εμένα θα ήσουν πόρνη!
Είσαι χυδαίος!
Σε μισώ!
Άντε...βούτηξε, λοιπόν!
Σε μισώ!
- Δε θέλω ούτε να σε βλέπω! - Τότε μη με κοιτάς.
Βούτηξε και κολύμπα ως την ακτή.
Νομίζεις ότι φοβάμαι την αστυνομία;
Ανόητη!
Με αηδιάζεις!
Φιγουρατζή!
Πάλι κάνεις φιγούρα!
Θα γυρίσεις σύντομα. Το ξέρω!
Μ'ακούς;
Θα γυρίσεις πίσω.
Ώστε ξέρεις κολύμπι!
Aντρέι!
Δεν άκουσα τίποτα...
Χτυπούσαν τα δόντια μου.
Αντρέι! Γύρνα πίσω!
Ας φωνάξουμε μαζί.
- Αντρέι! - Αντρέι, γύρνα πίσω!
Κατέβα κάτω στην καμπίνα. Πιες λίγο κονιάκ.
- Θα πάρω τα πραγματα μου και θα κολυμπήσω. - Δεν κολύμπησες αρκετά;
Ειλικρινά, δεν άκουσα τίποτα.
Χτυπούσαν τα δόντια μου. Δεν άκουσα τίποτα.
Αν ήξερα ότι θα κατέληγε έτσι... Δεν θα το άφηνα να συμβεί...
Να συμβεί;
Αυτό που συνέβη...
- Εσύ. - Σκατά.
Είσαι σαν εκείνον.
Απλά αυτός είναι μεγαλύτερος, πιο δυνατός...
- ...και πιο έξυπνος. - Τι ξέρεις εσύ απ'τη ζωή;
Μόνο μπαρ, σκάφη...
...και αυτοκίνητα.
Σίγουρα μένετε σε διαμέρισμα με τέσσερα δωμάτια.
- Τι ξέρεις εσύ απ'τη ζωή; - Aπ'τη ζωή;
Εννοείς για σένα.
Μη μου πείς. Ζεις σ'ένα δωμάτιο με άλλους τέσσερις φοιτητές;
- Έξι. - Τα πέρασα κι εγώ αυτά.
Δεν τα έχω ξεχάσει.
Όπως κι εκείνος.
Δεν είσαι καλύτερος απ'αυτόν. Το κατάλαβες;
Ήταν σαν εσένα.
Θέλεις να γίνεις σαν αυτόν. Θα γίνεις.
- Αν έχεις θάρρος. - Κάνεις λάθος.
Έξι σ'ένα δωμάτιο!
Νυστάζεις, οι άλλοι παίζουν χαρτιά.
Θέλεις να μελετήσεις, οι άλλοι θέλουν να κοιμηθούν.
Γεύματα στην καντίνα, φτηνά τσιγάρα...
Φιλιά σε στενάκια...
Το χειμώνα, δεν μπορείς να ξεκουμπώσεις ούτε την μπλούζα σου.
Αυτό είναι όλο;
Τίποτα άλλο; Είσαι ορφανός;
Έχεις φυματική αδελφή;
Όχι.
Ζουν οι γονείς σου;
Χωρισμένοι...
...και ξαναπαντρεμένοι.
Έχεις αδέρφια;
Όχι.
Σε βοηθούν οι γονείς σου;
Ο πατέρας μου, πότε-πότε, στέλνει κάτι.
Βγάλε το πουκάμισο, θα κρυολογήσεις.
Τι θέλεις;
- Βλέπεις, είσαι παιδί! - Τι;
Σου ζητώ συγγνώμη.
Μη λες ανοησίες.
Είναι Δευτέρα.
Θα υπάρχουν φορτηγά;
Πολλά.
Μεταφέρουν τρόφιμα.
Η Δευτέρα είναι η καλύτερη μέρα.
Είσαι έτοιμος;
Για αποβίβαση;
Σωστά.
Έτοιμος για αποβίβαση...
Έκλεψαν τους υαλοκαθαριστήρες.
Δεν άκουσες τις φωνές;
Ποιος φώναζε;
Εγώ σε φώναζα.
Πήγες στην αστυνομία;
Γυμνός; Μες τη νύχτα;
Πώς θα άνοιγα το αυτοκίνητο;
- Ας έκανες γρηγορότερα. - Ας έσπαγες το παράθυρο.
Πάμε σπίτι;
Όχι, στην αστυνομία.
Για τους υαλοκαθαριστήρες;
Φοβάσαι;
- Φοβάσαι; - Όχι.
- Φοβάσαι. - Όχι, σου είπα!
Δε φοβάσαι;
Φοβάμαι.
- Ας γυρίσουμε πίσω. - Τι;
Μην πας στην αστυνομία. Αρκεί ο φόβος σου. Αρκετά.
Δεν κινδυνεύεις. Δεν έχουν τίποτα εναντίον σου.
Θα πάρεις το αυτοκίνητο και θα γυρίσεις σπίτι.
Ήταν πίσω από τη σημαδούρα.
Κρύφτηκε όταν με είδε.
Ήσουν μακριά όταν αναδύθηκε.
Σε φωνάξαμε και οι δύο. Δεν μας άκουσες;
Πώς να ακούσω αφού κολυμπούσα;
Μη μου λες ανοησίες.
Εσυ τα επινόησες όλα.
Νομίζεις πως έτσι θα με γλιτώσεις;
Μου λες ένα σωρό ψέματα.
Θα κάνω πως σε πιστεύω, θα γυρίσουμε σπίτι...
...και μετά θα διαβάσουμε στην εφημερίδα...
"Μυστηριώδης εξαφάνιση φοιτητού, 19 ετών."
Και θα χλωμιάζουμε όποτε το αναφέρει κάποιος.
Όχι εσύ το επινόησες! Ευκαιρία να με τιμωρήσεις!
Κοίταξα καλά κάτω από τη σημαδούρα.
Έιχε πνιγεί.
Όχι δεν πνίγηκε.
Τότε, ίσως να σε απάτησα με έναν πνιγμένο.
Δε φοβάμαι εγώ...
...εσύ είσαι αυτή που φοβάται.
Φοβάσαι τόσο που δεν ξέρεις τι λες...
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 10 ΧΛΜ.
Παρεμπιπτόντως...
...ήθελα να σου πω ότι δεν τέλειωσες την ιστορία σου.
- Ποιά ιστορία; - Γιατί σταμάτησες;
Προσπαθώ να πιστέψω αυτά που μου είπες.
Αλλά γιατί προσπαθείς να με πείσεις ότι με απάτησες;
Είναι πολύ χαζό το αστείο.
Συγγνώμη, δε θα το ξανακάνω.
Γιατί ζητάς συγγνώμη; Εγώ έφταιγα!
Aντρέι, γιατί ο ναύτης πήδηξε στα σπασμένα γυαλιά;
Μα τι λες τώρα;
Δεν τέλειωσες την ιστορία σου.
Πάλι ανοησίες λες!
Προς τα πού πάμε;
- Είχε πολλή αυτοπεποίθηση. - Ποιός;
Ο ναυτικός.
Έιχε κάνει το κόλπο του πολλές φορές.
Ήταν θερμαστής, είχε σκληρές πατούσες επειδή πατούσε...
...στα κάρβουνα.
Μετά από ένα χρόνο στην ξηρά, τα πόδια του είχαν μαλακώσει.
Δεν το είχε καταλάβει.
- Δεν το ξανάκανε άλλη φορά; - Δεν ξέρω τι απέγινε.