P O S Z U K I W A C Z E
Ethan?
To twój wujek, Ethan!
Witaj w domu, Ethan.
Lucy. Niewiele urosłaś od ostatniego razu!
Jestem Deborah.
A to jest Lucy.
- Ty jesteś Lucy? - Tak, to ja.
Bardzo się cieszę, że cię widzę, wujku Ethanie.
Ona ma chłopaka. Już się z nim całowała.
Pomóż Lucy przygotować kolację.
Deborah, ty też!
Chciałem tylko zapytać wujka, co ma zamiar zrobić ze swoją szablą.
No cóż, myślałem, żeby dać ją tobie.
Dziękuję. Dziękuję, wujku Ethanie.
- Co tam słychać w Kalifornii? - W Kalifornii? Skąd mam wiedzieć?
- Mose Harper mówił nam... - Mose Harper?
Ten stary dureń jeszcze żyje?
Dlaczego ktoś nie urządzi mu pogrzebu?
Nie byłem w Kalifornii.
I nie wybieram się tam.
Jak tylko się umyjesz, siadamy do kolacji.
Daj mi swój płaszcz.
Witaj w domu, Ethan.
Dziękuję, Aaron.
Marty, przyjechał wujek Ethan!
Debbie, usiądź.
Dobry wieczór, wujku Ethanie.
Witaj w domu.
To jest Martin. Martin Pawley.
Przepraszam za spóźnienie, ciociu Martho.
Można by cię wziąć za pół- Indianina.
Mam tylko jedną ósmą krwi Irokezów, reszta walijska i angielska.
- Tak mi przynajmniej powiedziano. - Urosłeś trochę.
To wujek Ethan znalazł cię zapłakanego pod krzakiem...
...po tym jak zabito twoich rodziców.
Tak się akurat złożyło, że to byłem ja. Nie ma o czym mówić.
Dziękuję, Lucy.
Dobranoc, ciociu Martho.
Dobranoc, Martin.
- Wujku Aaronie. - Dobranoc, Martin.
Dobranoc, wujku Ethanie.
Dobranoc.
Dobranoc, mamo. Dobranoc, tato.
Wujku Ethanie, opowiesz nam o wojnie?
Wojna skończyła się trzy lata temu.
Naprawdę? To dlaczego dopiero teraz wróciłeś?
Ben, idź z Martinem. Maszeruj!
Lucy ma jeszcze ten złoty medalionik, który jej podarowałeś, jak była mała.
Nie nosi go za często, bo robi jej zielone plamy na szyi.
To prawda!
Gdybym ja dostała taki medalionik, nie przeszkadzałoby mi, że robi plamy.
Złoty medalionik! Lucy, gdzie są moje torby?
Popatrzcie na mój medalion!
Jaki ładny!
- Ethan, myślę, że ona jest za młoda... - Nie szkodzi.
Nie jest zbyt cenny.
- Do łóżka, panienko! - Tak, tatusiu.
Mijałem dom Todda po drodze. Co się stało?
Zrezygnował, zostawił to i wrócił do bawełny.
Tak samo Jamisonowie.
Bez Marthy...
Ona nie pozwoliłaby mi zrezygnować.
Ethan, przed wojną było to po tobie widać.
Chciałeś wyjechać.
A jednak zostałeś bez wyraźnego powodu. Dlaczego?
Chcesz, żebym teraz wyjechał?
Jesteś moim bratem, Ethan.
Możesz tu zostać, jak długo będziesz chciał.
Prawda, Martho?
- Oczywiście. - Zapłacę koszty utrzymania.
Tu jest 60 dwudziestodolarówek.
A tu drugie tyle. Jankeskie dolary.
Nowiutkie.
Jeszcze nieużywane.
Więc?
Otwórzcie! To ja, Sam Clayton.
Pastorze, proszę wejść.
- Dzień dobry, siostro Edwards. - Dzień dobry, pastorze.
O co chodzi?
Lars mówi, że wczoraj w nocy ktoś włamał się do jego zagrody...
...i uprowadził mu najlepsze sztuki bydła.
Teraz będę hodował świnie!
Nie słyszałem jeszcze, żeby ktoś uprowadzał świnie!
- Do diabła z tym! - Chętnie napijemy się kawy, siostro.
Dzień dobry, Lucy.
Debbie, czy jesteś już ochrzczona?
- Nie, jeszcze nie. - Aaron, przyprowadź Martina.
Martin!
Ta kawa dobrze mi zrobi. Podaj mi cukier, synu.
Chwileczkę, siostro. Nie dostałem jeszcze kawy.
Zaraz, siostro. Bardzo lubię pączki.
Aaron! Martin! Chodźcie tutaj!
Chodźcie.
- Podnieś prawą rękę. Martin? - Tak, proszę pana.
Podnieś prawą rękę.
Od tego momentu jesteś ochotnikiem w oddziale Teksańskich Strażników...
- ...i będziesz wiernie wypełniał... - Mogę iść z tobą?
- Cicho! Na czym stanąłem? - Wiernie wypełniał.
- Będziesz wiernie wypełniał... - Pani Edwards?
Zamknij się!
Będziesz wiernie wypełniał swoje obowiązki...
...nie licząc na nagrody lub zysk.
Amen. To znaczy żadnych pieniędzy. Włóż koszulę, Aaron.
Nie będę żadnym ochotnikiem, dopóki nie napiję się kawy.
Nazywaj mnie "kapitanem".
Kapitan. Wielebny Samuel Johnson Clayton!
To robi wrażenie.
Marnotrawny Brat!
Kiedy wróciłeś? Nie widziałem cię od złożenia broni.
Tak naprawdę nie widziałem cię też przy złożeniu broni.
Nie wierzę w składanie broni.
Mam nadal swoją szablę, pastorze.
Nie przekułem jej na lemiesz.
To byli Indianie, pani Edwards.
Kaddo albo Kiowa. Stary Mose wie.
- Zamknij się, Mose. - Dziękuję.
Ethan, liczę, że dopilnujesz spraw pod moją nieobecność.
- Nigdzie nie pojedziesz. - Pojedzie. Zaprzysiągłem go.
- To go zwolnij z przysięgi. Ja pojadę. - Ethan, nie sądzę...
Zostaniesz w domu, Aaronie.
Być może to tylko koniokrady.
Ale może ten stary dureń ma rację.
To mogli być Komancze.
Bardzo to miłe z twojej strony. Uprzejmie dziękuję.
Dzieci, idźcie z Lucy.
W porządku. Złożysz przysięgę.
Nie ma takiej potrzeby. I tak byłaby nielegalna.
Dlaczego? Jesteś poszukiwany?
Ethan, twoja kawa.
Dziękuję, Martho.
Pytasz mnie, jako kapitan, czy jako kaznodzieja?
Pytam cię, jako Strażnik suwerennego stanu Teksas.
Masz nakaz aresztowania?
Pasujesz do portretów z listów gończych.
Myślę, że człowiek może być zaprzysiężony tylko jednej sprawie.
Ja przysięgałem wierność Konfederacji Stanów Ameryki.
Ty także, Sam.
Zostań w domu, Aaronie.
Dziękuję, pani Edwards. Musimy wyruszać.
Dziękuję, pani Edwards.
Wdzięczny jestem za gościnę pani bujanego fotela.
Brad i Lucy, Lucy i Brad
Debbie i Benie Edwards, poskarżę się na was mamie!
Te ślady są bardzo podejrzane, wujku Ethanie.
Nie nazywaj mnie "wujkiem". Nie jestem twoim wujem.
Tak, proszę pana.
Nie nazywaj mnie też "panem".
Ani "dziadkiem", ani też "Matuzalemem", bo stłukę cię na kwaśne jabłko.
Jak mam cię nazywać?
Mam na imię Ethan. No to co jest takiego podejrzanego w tych śladach?
- Po pierwsze... - Patrzcie!
Pastorze!
Spójrzcie!
Kaddo czy Kiowa?
Tylko jedno plemię używa takich oszczepów.
Tato, twój najlepszy buhaj. Zabili je wszystkie!
I nie dla pożywienia. Dlaczego to zrobili?
Ukradli bydło, by nas wywabić z domu.
Przygotowali pole do napadu.
Wygląda na to, że chodzi albo o twój dom, albo mojego brata.
Mama! Laurie!
O Boże, proszę! Proszę, nie!
Dom Jorgensena jest najbliżej.
Jeśli ich tam nie ma, pojedziemy prosto do ciebie.
Zróbcie tak.
Ty jedziesz, czy nie?
To jest jakieś 65 kilometrów stąd. Konie potrzebują paszy i odpoczynku.
To nie Kaddo ani nie Kiowa! Na pewno Komancze!
- Przynieś paszę dla koni. - Tak jest.
Cicho bądź.
Spróbuję upolować parę kuropatw na kolację.
Dobrze, Aaronie.
Dni robią się coraz krótsze.
Lucy, nie potrzeba jeszcze zapalać lampy.
Popatrzmy, jak pięknie zmierzcha.
Wszystko w porządku, mamo. Patrzyłem.
- Tylko... - O co chodzi, Ben?
Chciałbym, żeby wujek Ethan tu był. A ty, mamo?
Zamknij okiennice, Ben, proszę.
Pobawimy się w chowanego.
Pamiętasz? Jak schowałaś się u babci?
Tam gdzie jest pochowana?
Przemkniesz się wzdłuż rowu cichutko jak...
Jak myszka.
Pospiesz się! Księżyc zaraz wzejdzie!
Bez względu na to, co usłyszysz, przesiedzisz tam cały czas cichutko.
- Obiecujesz? - Obiecuję.
Zaraz. Mogę zabrać lalkę?
- Nie ma na to czasu. - Masz, skarbie.
Zeskocz. Biegnij!
Wracaj, piesku. Wracaj!
Poczekaj, wujku Ethanie.
Następnym razem będziesz słuchał swojego wujka.
- Uprzejmie dziękuję. - Poczekaj, Mose. Pojedziemy razem, Mose!
Ciociu Martho!
- Wpuść mnie. - Nie wchodź tam, chłopcze.
- Ona tam jest! - Nie wchodź!
Nie pozwól mu tam zajrzeć!
Nic mu to nie da.
Lucy! Debbie!
- Skończ już z tym! - Jeszcze nie.
Nie ma czasu na modlitwy. Amen!
Brad! Martin!
Amen.
Te dziewczynki są mi tak drogie, jakby były moje własne.
Wiesz pewnie, że Brad spotykał się z Lucy.
Będę wdzięczny, jeśli przejdzie pani do rzeczy.
Wiem, że Martha chciałaby...
...żebyś zaopiekował się zarówno jej synami, jak i córkami.
Jeśli córki nie żyją, nie pozwól synom ginąć dla bezsensownej zemsty.
Obiecaj mi, Ethan!
Pospiesz się, jeśli jedziesz z nami!
Kapitanie! Kapitanie Clayton!
Jeszcze jeden? Pomóż mi, Charlie.
Ten przeszedł daleką drogę, zanim tu skonał, kapitanie.
To kolejny, którego możesz wpisać na konto swojego brata, Ethan.
- Nie podoba mi się to! - Co ci się nie podoba?
Indianie uciekając, z reguły ukrywają swoich zmarłych.
Jeśli nie obchodzi ich, czy my ich znajdziemy...
...oznacza to tylko jedno:
Nie boją się naszego pościgu.
Możesz w każdej chwili się wycofać, Nesby.
Ethan, ja nic takiego nie powiedziałem!
Spokojnie, Nesby.
Jorgensen!
Dlaczego nie dokończysz roboty?
- Co ci to dało? - Według twoich wierzeń, nic.
Ale według tego, w co wierzą Komancze...
...bez oczu nie może wejść do Krainy Duchów.
Będzie się błąkał wiecznie, miotany wiatrami.
Rozumiesz, pastorze. Chodź, zakuta pało!
Dobra, chłopcy. Ruszamy.
Rozbili obóz nad rzeką, jakieś 30 km stąd.
Zaczekamy do zmierzchu, potem ich otoczymy i zaatakujemy przed świtem.
Jesteś pewien, że powinniśmy ich zaatakować?
Po to chyba tu przyjechaliśmy, prawda?
Myślałem, że chcemy wydostać dziewczęta... żywe.
Jeśli zaatakujemy Komanczów, oni je zabiją. Wiesz o tym.
Co zrobimy, pastorze?
Co powinniśmy zrobić, Ethan?
Myślałem, żeby spłoszyć im konie.
Pieszy Komancz jest bardziej skłonny do porozumienia.
Tak, myślę, że pastor ma rację. Prawda?
Myślisz, że pastor...
Ćwierć- Irokez oczywiście nie może wiedzieć, że Komancze...
...śpią z koniem uwiązanym przy boku.
Masz równe szanse spłoszyć im konie, jak...
Jak odzyskać dziewczęta żywe, jeśli ich zaatakujemy!
Zrobimy tak, jak mówię, Ethan. To jest rozkaz!
Tak jest.
Ale jeśli się mylisz...
...nie próbuj mi więcej rozkazywać!
Byli tu.
Z pewnością.
A teraz są tam, zaczajeni, by nas zaatakować.
Jeszcze jakieś rozkazy "kapitanie"?
Tak. Ruszamy.
No i?
Chcesz zrezygnować, Ethan?
Niedoczekanie!
- Konie! - Konie!
Jedziemy dalej.
Jedziemy! Nie zatrzymujcie się!
Wygląda na to, że daliśmy się otoczyć, pastorze.
Tak, a teraz musimy się wydostać z okrążenia.
Mose, jak daleko jest do rzeki?
Jestem ochrzczony, pastorze. Jestem ochrzczony.
- Zamknij się, durniu. - Dziękuję uprzejmie. Dziękuję.
Lepiej przygotuj się na następne chrzciny...
...bo jak dam znak, to ruszamy pełną parą!
Naprzód!
- Spokojnie, Nesby. - Wszystko będzie dobrze, Nesby.
- Trzymać ich po drugiej stronie rzeki. - Ja im powiem, Ethan!
Więc powiedz im!
- Spokojnie, Nesby. - Wszystko będzie dobrze, Nesby.
Masz tu Biblię. Trzymaj.
Doda ci otuchy.
Dziękuję, pastorze. Bardzo dziękuję.
Myślisz, że nas zaatakują?
- Mnie pytasz? - Tak.
Dziękuję.
Tak. To Pieśń Śmierci.
Wódz musi ratować swoją reputację.
Tak. Zaraz nas dopadnie, synu.
Dziękujemy ci, Panie, za to, co nam zaraz ześlesz.
Trafiłeś, Marty!
Alleluja!
A niech to szlag trafi!
Uważaj, jest naładowany!
Nie, Ethan. Pozwól im zabrać rannych i martwych.
Pastorze, tego już za wiele!
Od tej chwili, trzymajcie się z daleka, wszyscy!
Nie potrzebuję was.
Niepotrzebni mi jesteście do tego, co muszę zrobić.
Edwards, myślę, że masz rację. Musimy odwieźć Nesby"ego.
To jest zadanie albo dla dużego oddziału...
...albo dla jednego czy dwóch ludzi.
Jest nas albo za dużo, albo za mało.
Pojadę dalej sam.
- Masz coś przeciwko temu? - Powodzenia.
Nic mnie nie powstrzyma od szukania Lucy...
...chyba, że mnie pan zabije!
Ja też tak myślę, wujku Ethanie.
Dobrze. Ale ja tu wydaję rozkazy, rozumiecie?
Ja wydaję rozkazy...
...a wy ich macie słuchać, albo lepiej od razu się rozdzielmy.
Jasne, Ethan.
Jest tylko jeden powód, dla którego tu jesteśmy. Znaleźć Debbie i Lucy.
Jeśli jeszcze żyją.
Na koń.
Muszą się gdzieś w końcu zatrzymać.
Jeśli są ludźmi, muszą w końcu zrobić postój.
Nie, człowiek zajeździ konia na śmierć i dalej pójdzie pieszo.
Komancz znajdzie takiego konia, przejedzie na nim jeszcze 30 km...
...a potem go zje.
Nie pij tyle!
Przepraszam.
Nie wiemy nawet, czy oni mają Debbie i Lucy.
- Być może rozdzielili się. - Są z nimi na pewno.
- Jeśli jeszcze żyją. - Wystarczy tego!
Może Lucy nie żyje. Może obie nie żyją.
Ale jeśli jeszcze raz pan to powie, dostanie pan ode mnie, Edwards!
To by dopiero było!
Ruszamy!
Znalazłem ślady, ale...
...czterech z nich oddzieliło się i pojechało tamtędy.
Dlaczego to zrobili?
Pojadę zobaczyć. Wy jedźcie tym drugim śladem.
- Damy znać wystrzałem, gdyby... - Nie, żadnego strzelania ani bicia w bębny.
Spotkamy się po drugiej stronie.
Ruszajcie!
Chcesz trochę wody, Ethan?
Ślady prowadzą tutaj.
Dlaczego się rozdzielili?
Czy w kanionie była woda?
Nie było.
Wszystko w porządku, Ethan?
Tak, w porządku.
Co się stało z twoim płaszczem? Zgubiłeś go?
Pewnie tak.
Ale nie będę po niego wracał!
Znalazłem ich!
Widziałem Lucy!
Obozują jakiś kilometr stąd. Wracając, zobaczyłem dym.
Podczołgałem się nad urwisko i zobaczyłem ich.
- Widziałeś Debbie? - Nie.
Nie, ale widziałem Lucy. Miała na sobie tę niebieską sukienkę...
To nie była Lucy.
Ależ tak...
To był jakiś Indianiec przebrany w sukienkę Lucy.
Znalazłem Lucy w tym kanionie.
Owinąłem ją moim płaszczem.
Pogrzebałem własnymi rękoma.
Nie chciałem ci tego mówić.
Czy oni...
- Czy ona była...? - Czego ode mnie chcesz?
Mam ci to narysować? Opowiedzieć?
Nie pytaj mnie o to!
Póki żyjesz, nie pytaj mnie o to nigdy więcej!
Brad. Bardzo mi przykro, Brad.
Brad, zaczekaj!
Zaczekaj! Wracaj, Brad! Wracaj!
Dlaczego tego nie powiesz?
Jesteśmy pokonani i ty to wiesz.
Nie.
Jeśli zawrócimy, niczego to nie zmieni.
Przynajmniej na dłuższą metę.
Jeśli żyje, jest bezpieczna.
Przez jakiś czas będą ją trzymać...
...i wychowywać jak własne dziecko...
...aż dorośnie do wieku, kiedy...
Myślisz, że mamy jeszcze szansę ją odnaleźć?
Indianin tropi coś, dopóki nie uzna, że już się dość natropił.
Wtedy przestaje.
To samo, kiedy ucieka.
Nie przyjdzie mu do głowy, że są takie stworzenia...
...które nigdy nie rezygnują.
W końcu ich znajdziemy. Obiecuję ci to.
Znajdziemy ich.
Jestem tego tak pewny, jak tego, że Ziemia się kręci!
- Witaj, Ethanie. - Dzień dobry.
- Witaj, Marty. - Jak się pan miewa?
Dostałeś mój list o swoim synu?
Tak, jakiś rok temu.
Och, Ethanie, ten kraj...
Marty?
Martin Pawley!
On pewnie o tobie zapomniał. Nie pamięta nawet, jak masz na imię.
Ma na imię Laurie.
Ale zapomniałem, że jest tak piękna.
Co z Debbie?
Hej, co ty robisz?
Nie ruszaj tego!
Nie warto nawet tego naprawiać.
Co się tak rumienisz? Mam przecież braci, prawda?
Tak, ale ja nie jestem twoim bratem.
Posłuchaj, Martinie Pawley, jestem kobietą.
My kobiety pierzemy i naprawiamy wasze łachy przez całe życie.
Jak jesteście dziećmi, to was kąpiemy!
Jak możesz wstydzić się kobiety? Nie rozumiem.
Uważasz, że facet powinien biegać przy tobie goły?
Nic by mi to nie przeszkadzało.
Ale na twoim miejscu nie robiłabym tego przy tacie.
"Mam dziewczynę ładniejszą niż ty"
Tropiliśmy ich, dopóki nie nadeszły śniegi.
Potem zgubiliśmy ślad.
Nie muszę ci mówić, gdzie byliśmy. W Forcie Richardson, Wingate, Cobb, w Anadarko.
Problem w tym, że nie wiemy, do jakiej bandy należała ta grupa.
Zrobiliście, co w ludzkiej mocy, Ethan.
- Pozwoliłem, by zginął twój chłopak. - Nie obwiniaj się za to.
To ten kraj zabił mojego syna.
- Mówię ci, Ethan... - Posłuchaj, Lars...
...tak się składa, że jesteśmy Teksańczykami.
Teksańczyk jest tylko człowiekiem, wystawionym na próby.
W tym roku i w następnym...
...i może przez kolejne sto lat. Ale nie sądzę, by zawsze tak miało być.
Któregoś dnia, ten kraj stanie się wspaniałym miejscem.
Być może nas już tu nie będzie, kiedy to się stanie.
Czas do łóżka.
Ona była nauczycielką.
Mamo, kalesony Marty'ego są w strzępach. Możemy mu dać jakieś ubrania po Bradzie?
Oczywiście. Są w kufrze babci.
- Ethan, będziecie spali w przybudówce. - Wielkie nieba, list!
Jest w kufrze!
Przyszedł do ciebie zimą zeszłego roku. Przyniósł go Charlie MacCorry.
Szukam listu...
Do licha!
Jest tutaj. Na Boga, zapomniałem o tym.
Przepraszam.
Pani Jorgensen, niech pani na to spojrzy.
Widziała to pani kiedyś? Może to z sukienki Debbie?
Tak, to był fartuszek.
Ethan, znaleźli ją?
Jeszcze nie.
Mogłaś mi chociaż zostawić spodnie!
I tak czas spać.
- Masz, przymierz. - Nie.
Może trzeba będzie zwęzić.
Jesteś chudy jak szczapa. Mama robi indyka na jutrzejszy obiad...
Laurie, chodź już. Niech chłopcy idą spać.
Dobrze, tato.
- Dobranoc, Marty. - Dobranoc, Laurie.
- Dobranoc, panie Edwards. - Dobranoc, panienko Jorgensen.
Jorgensen wypasa swoje bydło razem z moim.
Z twoim?
Masz na myśli bydło Debbie.
Obiecał cię zatrudnić pod moją nieobecność.
Wyruszam jutro.
Ja z pewnością tu nie zostanę!
Wyruszyłem, żeby odnaleźć Debbie i nie zrezygnuję.
Dlaczego?
Dlaczego? Bo jest moją...
Ona nie jest niczym twoim! Nie jest żadną twoją krewną!
Zawsze uważałem, że jest.
Jej rodzice wychowywali mnie jak...
- To jeszcze nie robi z was rodziny. - Być może.
- Ale i tak będę jej dalej szukał. - Jak?
Nie masz ani konia, ani pieniędzy by go kupić.
Nie masz nawet pieniędzy na naboje.
Jorgensen proponuje ci niezłe życie.
Martin, chcę ci powiedzieć...
Wiem, co chcesz mi powiedzieć!
Że nie mam rodziny, pieniędzy, ani żadnych koni!
Wszystko co mam, to trochę ubrań w spadku.
Już mi to powiedziałeś, więc się zamknij!
Dzień dobry, Laurie.
Dzień dobry, Marty. Dobrze spałeś?
Niezupełnie.
Rzucałem się i przewracałem i miałem dziwne sny.
Zrobię ci kawy.
Wiesz, Laurie, ja...
...zastanawiałem się, czy nie nadszedł czas, byśmy zaczęli ze sobą być.
Przecież jesteśmy ze sobą, odkąd byliśmy trzyletnimi dziećmi.
- Tak? - Czas, żeby to do ciebie dotarło!
Laurie, zawsze cię bardzo lubiłem...
...ale przez te wszystkie kłopoty z Debbie i Ethanem ja...
Ethan wyjechał godzinę temu.
Nie wiem, czy możesz zrobić coś więcej niż on, by odnaleźć Debbie.
On ją znajdzie, Martin. Zobaczysz!
Tego się właśnie obawiam, Laurie. Obawiam się, że ją znajdzie.
Wiem, co się z nim dzieje na sam dźwięk słowa "Komancze".
Widziałem, jak bierze nóż...
Nieważne. On potrafi wpaść w szał!
I chcę tam być, kiedy to się stanie, by go powstrzymać.
Miałam nadzieję, że uda mi się zatrzymać cię, ale nic z tego.
Ukradłam to dla ciebie.
"Kupiłem..."
Daj, przeczytam ci.
"Kupiłem od pewnego Indianina małą sukienkę.
"Jeśli rozpoznasz ten kawałek materiału, czekam na nagrodę.
"Wiem, gdzie pojechali. Jerem Futterman".
Jerem Futterman?
To właściciel tego sklepu przy rozwidleniu Brazos.
Słuchaj, muszę zdobyć konia! Myślisz, że twój ojciec...?
- Skończ śniadanie! - Laurie, muszę go odnaleźć!
- Dobrze, jedź i znajdź go! - Och, Laurie, czy ty nie rozumiesz?
Laurie, przecież to jest twój koń!
Weź go sobie!
Ale nie licz, że znajdziesz mnie tu, kiedy wrócisz.
Czekałam na ciebie na tym pustkowiu...
...przez dwa lata.
Nie zamierzam zostać starą panną!
Przepraszam, Laurie, ale muszę dogonić Ethana.
Dobrze, dalej, goń go!
JEREM FUTTERMAN - KUPIEC
- Futterman? - Tak.
Porozmawiajmy.
Wysłałeś do mnie list.
Tak?
Chodziło o sukienkę.
Jak tu trafiła?
- Mówiłeś, że będzie 1000 dolarów nagrody. - Tak mówiłem.
Masz je ze sobą?
Dostaniesz nagrodę, jeśli ją znajdę żywą.
Należy mi się jakaś zapłata.
Zapłaciłem za sukienkę i wysłałem do ciebie list.
- Dwadzieścia dolarów. - Czas też się liczy.
Mów.
Jakiś Indianiec przyniósł ją zeszłego lata.
Mówił, że należała do dziecka pojmanego przez Wodza Bliznę.
Bliznę? Nie słyszeliśmy o takim, prawda?
Ja też nie. Ale ten Indianin mówił, że to ważny wódz...
- Komanczów Nawyecky. - Co dalej?
Banda Blizny kierowała się na północ, by przezimować w forcie Wingate.
Tak mówił ten Indianiec. Może kłamał.
Może ty kłamiesz.
W takim wypadku, przyjacielu, ty jej nie znajdziesz...
...a ja nie dostanę mojego tysiąca dolarów.
Słuchaj, możecie tu przenocować.
- Pogracie w karty, napijecie się... - Nie, dziękujemy.
Nie zapomnij wrócić z moją nagrodą!
Jeszcze nie jest twoja!
Czy nie masz wrażenia, że ktoś nas śledzi?
To twoja indiańska krew. Idź spać.
Popatrz na konie, są bardzo zdenerwowane.
To na zmianę pogody.
Daj spokój, Ethan, nie dokładaj do ognia.
- Podpalisz mnie. - Może być mróz przed świtem.
Robię się jak stary Mose Harper.
Łamie mnie w kościach.
Dziwne, ale jak zeszłej zimy przejeżdżaliśmy przez Fort Wingate...
...nikt nie wspominał o Komanczach Nawyecky.
Nie takie dziwne, jeśli przypomnisz sobie, co znaczy "Nawyecky".
- Co? - Coś jak "kręcić w kółko".
Ktoś mówi, że jedzie gdzieś, co znaczy, że jedzie gdzie indziej.
Daj spokój, Ethan. Nie dorzucaj do ognia!
Podpalisz mnie!
- Wygodnie? - Nic ci nie jest?
Mówię ci tylko dobranoc.
Dobranoc!
Futterman!
Dzięki, byłeś świetny.
To Futterman!
Ethan, co ty robisz?
Odbieram moje pieniądze, durniu! A co myślisz?
Udało nam się.
Nam? Zostawiłeś mnie tam jako przynętę!
Rozpaliłeś ogień i przygotowałeś wszystko tak, żeby mnie sprzątnęli.
Co by było, gdybyś nie trafił?
Nigdy mi się to nie zdarzyło.
Chodź, zabierajmy się stąd.
Witam, panie Jorgensen.
- Charlie! - Przywiozłem list.
List? To dopiero!
Dla panienki Laurie.
Dwa listy w roku. To dopiero!
Mamo! Przyjechał Charlie MacCorry.
Przywiózł list. Ma też chyba sprawę do Laurie.
- Dzień dobry, Charlie. - Dzień dobry, pani Jorgensen.
Laurie, jest list do ciebie. Charlie go przywiózł.
Pomyślałem, że to może być ta wiadomość, na którą czekasz, więc...
- Dziękuję Charlie. - Nie ma za co.
- Przywiozłem ci trochę słodyczy. - Dziękuję, Charlie!
Usiądźmy, a Laurie niech czyta.
Ja chyba powinienem już iść...
Nie. Zostań, Charlie.
Jakby nie było, to Charlie przywiózł list. Ma prawo posłuchać.
Dalej, czytaj.
Ale mamo, to list do mnie!
Oczywiście, ale... No już. Czytaj.
Proszę.
"Droga panienko Laury..."
Napisał przez "y" zamiast przez "ie".
- Powinien to wiedzieć. - Och, pisownia... proszę!
Co to za różnica? Czytaj!
"Droga panienko Laury. Biorę ołówek do ręki, żeby ci donieść...
"...że Ethan i ja ciągle idziemy tropem tych Komanczów...
"...o których mówił nam świętej pamięci pan Futterman".
Świętej pamięci pan Futterman?
To znaczy, że pan Futterman nie żyje. Wielkie nieba.
Och, biedak! Dalej, Laurie.
"Pojechaliśmy na północ przez tereny Indian i tam ciągle...
"...napotykaliśmy plemiona Kiowa i Wichita...
"...a nawet jakichś Komanczów...
"...żyjących w rządowych osadach.
"Ale nikogo z plemienia Nawyecky...
"...ani nikogo, kto by znał wodza zwanego Blizną".
Blizną?
"To ten, który, według świętej pamięci Futtermana, porwał Debbie.
"W jednej z osad...
"...zaopatrzyliśmy się w przeróżne towary...
"...uważając, że ułatwi nam to podróżowanie.
"Uśmiejesz się, jak ci powiem, co miało największe powodzenie".
Chodźmy. Chyba się czegoś dowiedziałem.
Blizna? Znalazłeś go?
Kiedy się nauczysz trzymać język za zębami?
Bierz konia i znikamy.
- Właśnie kupiłem sobie koc. - Zapomnij o kocu. Ruszamy!
Powiedzieli mi, że banda wrogich Komanczów...
...pojawiła się tutaj niecały tydzień temu.
Pytałem, czy była z nimi biała dziewczyna.
Zamilkli i zrobili się podejrzliwi.
- Myślisz, że to mogli być... - Nie wiem.
Dlaczego ona za nami jedzie?
Hej, ty! Wracaj! No już!
Posłuchaj, zmieniłem zdanie. Zatrzymaj sobie ten koc.
Posłuchaj, nie rozumiesz. Nie chcę go już!
To ty nie rozumiesz, durna pało!
Nie kupiłeś koca, ale ją!
Kupiłeś sobie żonę, chłopcze!
Och, nie! Ethan, każ jej wrócić!
Co? Żeby jej krewni nastawali na nasze skalpy...
...za porzucenie ich kobiety? Nie!
Dalej, pani Pawley.
Idziemy, pani Pawley. Proszę dołączyć do kompanii.
Pani Pawley?
"Muszę ci jeszcze coś powiedzieć...
"...zanim dowiesz się tego od Ethana.
"Jak znalazłem sobie...
"...żonę."
- Co? - To dobrze!
Młody człowiek powinien wcześnie się żenić. Prawda, mamuś?
Laurie, czytaj dalej.
"Małą Indiankę z plemienia Komanczów..."
Indiankę!
- Laurie, powinnaś dostać klapsa. - Laurie, wracaj...
- ...i przeczytaj ten list, proszę! No już. - Co za wstyd.
Wracaj i czytaj, proszę!
Mamusiu, proszę, ty przeczytaj.
Charlie, moja żona była nauczycielką. Umie bardzo dobrze czytać.
Ja przeczytam.
No to poślubił Indiankę z plemienia Komanczów.
Coś podobnego.
"Jest dużo...
"...młodsza od ciebie..."
On uważa, że ja jestem stara?
Posłuchaj! Kawa. Ja. Kawa.
Dla mnie też, pani Pawley.
Wygląda na to, że z pani Pawley będzie dobra żona.
Przestań już, dobrze?
Posłuchaj, tak bym chciał, żebyś coś rozumiała.
Mówi, że nazywa się Dzika Gęś Lecąca Po Nocnym Niebie.
Ale będzie też reagować na "Posłuchaj", jeśli tak wolisz.
To jest powód do rozwodu w stanie Teksas.
Jesteś brutalny!
Mnie się to wcale nie wydaje śmieszne!
Jak chcesz zrobić coś dobrego, to zapytaj ją, gdzie jest Blizna.
Usłyszała.
- Zapytaj ją! - Blizna?
Wiesz, gdzie on jest? Czy miał ze sobą białą dziewczynę?
Nie, to nie jest moja kobieta. To...
Siostra!
Martin!
"Posłuchaj" zniknęła!
Uciekła nocą.
Nie wróci do rodziny. To jest pewne.
Pojechała w kierunku, jaki wskazuje ta strzałka.
Powinniśmy jechać za nią?
Skąd mam wiedzieć? To twoja żona.
"Może zostawiła nam jeszcze inne znaki...
"...ale nigdy się nie dowiemy...
"...bo tego dnia zaczął padać śnieg i padał przez cały tydzień".
Jechaliśmy na północ przez krainę bizonów...
...gdzie zdarzyło się coś, czego nie potrafię zrozumieć.
Pewnego dnia zauważyliśmy niewielkie stado.
Potrzebne nam było mięso, więc zbliżyliśmy się...
...i zostawiwszy konie, podeszliśmy do nich.
- Ethan, to nie ma sensu! - Głód! Puste żołądki!
Taki jest sens, zakuta pało!
Tej zimy Komancze się nimi nie pożywią!
- Słuchaj! - Zabijanie bizonów, to jak zabijanie Indian.
- Trzeba tylko... - Posłuchaj!
To byli Komancze Nawyecky.
Ci, których szukaliśmy przez cały ten czas.
To "Posłuchaj".
"Posłuchaj"?
Dlaczego żołnierze musieli ją zabić? Nic złego nie zrobiła.
Musimy ich dogonić. Może mają Debbie!
Może wzięli też wodza Bliznę.
Doszliśmy do wniosku, że Debbie była w tej wiosce.
Co robiła tam "Posłuchaj", czy chciała ich ostrzec...
...czy odnaleźć dla mnie Debbie, nigdy się nie dowiemy.
Dalej! Ruszać się! Ruszać się!
Tak?
Szukamy białej dziewczyny, pojmanej przez Indian.
Będzie miała jakieś 14 lat.
Czternaście? Mamy dwie, mniej więcej w tym wieku.
- Gdzie? - Sierżancie?
- Wszystkie są w kaplicy. - Kim jest dla was ta dziewczyna?
- Jest moją... - To moja bratanica.
Chwileczkę.
- Białe kobiety? - Tak.
Wstańcie, proszę.
Wstańcie.
Debbie?
Trudno uwierzyć, że są białe.
One nie są białe!
Już nie. Należą do Komanczów.
A ciała ofiar?
Może pomożecie je zidentyfikować. Białe, pojmane kobiety.
Tu jest ta biała dziewczynka.
Nie.
"Wyruszamy więc rankiem na terytorium Nowego Meksyku.
"Przykro mi, ale w tym roku również nie przyjadę na Boże Narodzenie.
"Odkładam ołówek, mając nadzieję, że cieszysz się dobrym zdrowiem.
"Jak również twoi rodzice.
"Pozostaję z szacunkiem...
"...zawsze twój, Martin Pawley".
Nigdy nie znajdą tej dziewczyny.
Nigdy!
"Zawsze twój".
Musiał się podpisać całym nazwiskiem: "Martin Pawley".
Nie mógł napisać po prostu "Marty".
Jeśli chodzi o mnie, może w ogóle nie wracać!
Charlie, zostaniesz na kolacji. Nie próbuj odmówić.
Nawet mi nie przyszło do głowy, żeby odmówić, pani Jorgensen.
Nie ma takiego miejsca, w którym bardziej wolałbym być niż tu...
...w tej chwili.
- Poznajesz go? - Jego?
Nie ma drugiego takiego samego na świecie!
Mose Harper!
Mose, wyglądasz gorzej niż zwykle!
- Napijesz się? - Tak, z przyjemnością.
- Tequila. - Nie mam się najlepiej.
Nie za dobrze.
- Starzeję się. - Ty jesteś stary od urodzenia.
Pomagałem ci, Ethan. Cały czas szukałem.
Nagroda jest jeszcze aktualna.
Nie chcę pieniędzy, Ethan. Żadnych pieniędzy, Marty.
Tylko dach nad głową dla starego Mose...
...i fotel bujany przy kominku.
Własny fotel bujany przy kominku, Marty.
Pomożesz nam znaleźć dziewczynę i dostaniesz swój fotel.
Przysięgasz, Ethan? Słowo?
Powiedziałem, prawda?
Ethan, spotkałem człowieka, który ją widział.
Wie, gdzie jest mała Debbie!
Gdzie on jest? Kim jest ten człowiek?
- Obiecujesz? - Kim jest ten człowiek?
Ja jestem tym człowiekiem, seňor.
Emilio Gabriel Fernandez Figueroa.
Na twoje usługi. Odpłatnie. Zawsze odpłatnie, oczywiście.
- Chciałbym... - Poczekaj, aż dorośniesz.
Porozmawiajmy o interesach.
Dlaczego nie.
Idziemy.
- Ale ja jestem głodny! - To objadaj się...
...a ja spotkam się z Komanczem zwanym Cicatriz.
Nigdy o takim nie słyszałem.
"Cicatriz" znaczy po meksykańsku "blizna".
Kraina magii.
Czarnej magii, moim zdaniem.
- To jest wielki Wódz Cicatriz. - Blizna, tak?
Teraz rozumiem, skąd masz takie imię.
Ty, Wielkie Plecy.
Ten młody, Ten, Który Jedzie Z Tyłu.
Nieźle mówisz po amerykańsku, jak na Komancza.
Ktoś cię uczył?
Tak. Przyjechaliśmy handlować. Ale nie tutaj.
Nie znoszę rozmawiać na wietrze.
Ty mówisz dobrze językiem Komanczów. Ktoś cię uczył?
- Zostań na zewnątrz. - Nie ma mowy.
Jego synowie nie żyją. Dlatego jego żony siedzą w tamtej części wigwamu.
Wszystkie są jego żonami?
Dwóch synów zabitych przez białego człowieka.
Za każdego syna, zdejmuję wiele...
Skalpów.
Nie pierwszy raz widzę skalpy.
A to widziałeś?
Przyjechałem handlować, nie podziwiać jego kolekcję.
Powiedz mu, że rozbijemy obóz po drugiej stronie strumienia...
- ...i spotkamy się jutro. - Jutro?
- Nie chodzi o to, że się boję. - Nie tłumacz się. Dobrze ci zapłaciłem.
Ale on wie, kim jesteście i po co tu przyjechaliście. Nie wiedziałem tego.
Weź to. Nie chcę pieniędzy splamionych krwią.
Czy myślisz, że Blizna chce nas zabić?
Musi.
Staraliśmy się o to przez pięć lat.
Dlaczego nie zrobił tego od razu?
Myślę, że chciał być gościnny. Gościnność Komanczów.
Co? Też chcesz się wycofać?
"Wielkie Plecy"!
Debbie?
Debbie.
Debbie, nie pamiętasz? Jestem Martin, twój brat.
Pamiętasz?
Debbie, przypomnij sobie.
Pamiętasz, jak pozwalałem ci jeździć na swoim koniu?
I opowiadałem ci różne historie?
Pamiętasz mnie, Debbie?
Pamiętam.
Zawsze.
Najpierw modliłam się do ciebie, żebyś przyszedł...
...i zabrał mnie do domu. Nie pojawiłeś się.
Przychodzę teraz, Debbie.
To jest moja rodzina.
Idź! Idź, Martin! Proszę!
Odsuń się, Martin!
Nie, Ethan!
Ethan! Nie zrobisz tego!
Odsuń się!
Chyba znowu będę musiał otworzyć ci ranę.
Żeby wyssać truciznę.
Zastanawia mnie, Ethan, jak udało ci się tak długo przeżyć.
Przeczytaj to.
"Ja...
"...Ethan Edwards...
"...będąc przy zdrowych zmysłach...
"...i...
"...nie mając żadnych krewnych...
"...niniejszym..."
"Przekazuję w spadku." To znaczy "zostawiam".
"...przekazuję w spadku...
"...cały mój majątek...
"...w jakiejkolwiek postaci...
"...Martinowi Pawley".
Co to znaczy, że nie masz "żadnych krewnych"?
- Debbie jest twoją krewną! - Już nie jest!
Zabierz sobie swój testament!
Nie chcę twojego majątku!
Poza tym, nie zapomnę, że chciałeś ją zabić.
- Co z ciebie za człowiek? - Żyje z Indianinem!
- Jest niczym więcej jak... - Zamknij się!
Mam nadzieję, że umrzesz!
Niedoczekanie!
Dobry wieczór wszystkim!
Gdzie jest Charlie?
Oto on, siostro! Cały wystrojony, uczesany i wymyty.
Charlie, wyglądasz wspaniale. Z trudem cię poznałam.
Tak, proszę pani. Sam nie mogę się rozpoznać.
Dalej, Luther!
- Napije się pan, pastorze? - Nie, Nesby.
Najpierw obowiązki. Zamykamy bar. Prawda, siostro Jorgensen?
- Tak. - No dobrze, zaczynajmy!
Możesz iść, Lars.
Biblia.
- Zdejmij te ostrogi! - Tak jest.
Dobrze, idziemy, chłopcy.
Muzyka.
Spotkamy się nad rzeką
Tą piękną, piękną rzeką
Spotkamy świętych nad rzeką
Która przepływa koło tronu Pana
Sądzisz, że to przyjęcie na naszą cześć?
To by dopiero było!
Nic mi nie jest.
Ethan, Martin! Nie możecie wejść!
- Tam są strażnicy. - Co to ma do rzeczy?
Jesteście poszukiwani za morderstwo. Obydwaj!
Ten kupiec, Futterman...
Tam jest pastor i strażnicy.
Co tam się dzieje?
Wydaje się, że macie sobie coś do powiedzenia. Chodź, Lars.
- Ethan, schowaj się w oborze! - Po co?
Proszę! Patrzcie wszyscy!
Popatrz, mamusiu! Zobacz, kto przyjechał!
Dobry wieczór.
- Można dostać coś do picia? - Ethan...
...czy coś wiadomo o naszej dziewczynce?
Już nie jest dziewczynką.
Widziałeś ją? Żyje?
Widziałem, żyje.
Dobry wieczór, pastorze. Czy powinienem cię nazywać "kapitanem"?
Przyszedłem tu na ślub, Ethan.
Dopóki trwa ceremonia, pozostanę pastorem.
- Potem porozmawiamy. - Jest z tobą Marty?
Tak.
Cieszę się, że cię widzę, Ethan.
Przecież napisałem do ciebie.
Jeden list przez pięć lat!
Czytałam go, dopóki papier nie zżółkł i pismo nie wyblakło.
Tak, poza tym, niewiele w nim napisałem.
Tak, niewiele.
Mogłeś chociaż napisać, że mnie kochasz.
Mogłeś napisać, żebym na ciebie czekała. To już by coś było.
Ale ja zawsze cię kochałem!
Myślałem, że to wiesz i nie muszę ci tego mówić.
To nie jest w porządku, Martinie Pawley!
To nie jest w porządku i ty to wiesz!
- Nie płacz, Laurie. - Kto płacze?
Najlepiej zrobię wyjeżdżając stąd.
Jeśli to zrobisz, Martinie Pawley, ja umrę!
Będę wdzięczny, jeśli dasz spokój mojej narzeczonej.
Nie chcesz chyba powiedzieć, że to za niego wychodzisz?
- Charlie MacCorry? - Tak właśnie jest!
I nie myśl, że twój powrót coś zmieni!
Jeśli o to chodzi, to nie jestem taki pewien, Charlie.
Nie zdążyliśmy jeszcze omówić sprawy ślubu.
Nie masz prawa rozmawiać o ślubie z żadną porządną kobietą.
Jeśli chodzi ci o to oskarżenie o morderstwo...
O inne sprawy również.
Myślisz, że zapomnieliśmy o tej twojej indiańskiej żonie?
Założę się, że to nie była pierwsza Indianka, którą...
Och, ty parszywy sukin...
Marty, znowu tam spadłeś!
Zejdź mi z drogi!
Marty! Charlie! Nie życzę sobie bójek w moim domu.
Dobrze, wyjdziemy na zewnątrz.
Nie mam przy sobie broni.
To nic nie szkodzi.
Mamo! Tato! Pastorze Clayton!
- Ty pierwszy, Marty. - Nie, ty pierwszy, Charlie.
Daj to.
Dziękuję.
Spluń na ten kawałek drewna.
Przestań, Marty! Tak nie wolno!
Marty, przestań!
Sierżancie, MacCorry!
Czy to w ramach twoich służbowych obowiązków?
Nie. To raczej prywatna sprawa.
Dobrze więc. Ale walczcie uczciwie. Bez ciosów poniżej pasa ani gryzienia.
I bez kopania!
Podnieście ich! Niech walczą uczciwie!
Martin, walcz czysto!
Zaraz!
Czyjeś skrzypce.
Nie wolno dusić! Ani wsadzać palców do oczu!
Tato! Panie Edwards! Proszę ich rozdzielić!
Przecież biją się o ciebie.
Marty, uważaj na jego nogę!
Proszę nie zapominać, że jest pani damą.
Dalej, Charlie! Wstawaj!
Charlie, wszystko w porządku?
Tak mi się wydaje.
No dobrze, chłopcy. Podajcie sobie ręce na zgodę.
Przepraszam, że ugryzłem cię w ucho, Marty.
Nawet nie poczułem, Charlie.
Umyjcie się i będziemy kontynuować ceremonię ślubu.
- Gdzie moja Biblia? - Nie będzie żadnego ślubu.
Dopóki parę spraw nie zostanie tu wyjaśnionych.
To bardzo udane wesele, jeśli wziąć pod uwagę, że nikt się nie pobrał.
Ethan, muszę was prosić, żebyście ze mną pojechali do stolicy stanu.
Czy to zaproszenie na szubienicę, pastorze?
Nie powiedziałbym tego.
Mieliście zapewne powody, żeby zabić Futtermana.
Pewnie zasłużył.
Rozmawiam z tobą jako strażnik, nie jako pastor.
Fakt, że wszyscy trzej otrzymali strzał w plecy...
...wzbudził pewne wątpliwości.
I jeszcze to...
...że brakowało złotych monet, które miał przy sobie...
...tuż przed śmiercią.
Ethan, musisz mi oddać broń.
Jeśli nie zrobi to panu różnicy, pastorze...
- ...to nie pojadę do Austin. - Pojedziesz, jeśli tak każe kapitan.
- Chłopcy! Charlie! - Przestańcie!
Wsadzę was do wędzarni, żebyście ochłonęli.
Marty, siadaj!
Dobry wieczór pani. Kapitan Clayton?
Pani wybaczy.
- Kapitan Clayton? - Nie.
Kapitan Clayton, to ja.
- Pan jest kapitanem Claytonem? - Tak, to ja.
Pułkownik Greenhill pozdrawia.
- Pułkownik pyta... - Zimno ci w głowę?
Nie, proszę pana.
Przepraszam pana. Pani wybaczy.
- Dobrze, zacznij jeszcze raz. - Pułkownik Greenhill pozdrawia i pyta...
Zaczekaj, synu. Kto to jest ten pułkownik Greenhill?
Pułkownik Greenhill to pułkownik Greenhill. Oficer dowodzący piętnastym...
- A ty? - Ja jestem porucznik Greenhill.
O co chodzi twojemu tacie?
No dalej.
Tata pyta... Pułkownik Greenhill pyta...
- ...jak szybko może pan wystawić kompanię... - Odwróć się, synu.
Tak, to jankeski kawalerzysta.
Pułkownik Greenhill pyta, jak szybko mógłby pan...
- To mnie uraża! - Tylko żartowałem, synu.
Jak szybko może pan wystawić kompanię ludzi...
...do akcji zbrojnej przeciw Komanczom.
- Jakiej akcji? - Zbrojnej.
Otrzymaliśmy informację o bandzie Komanczów pod wodzą Blizny.
Jaką informację?
Że być może ukrywa się niedaleko stąd.
Dlaczego uważasz, że jest niedaleko?
Nasz patrol znalazł człowieka...
...który mówi, że jeszcze dwa dni temu był więźniem Blizny.
Zachowuje się jak wariat, ale mamy go tutaj.
Mówi, że tu mieszka. Ciągle wspomina jakiś bujany fotel.
Mose!
Weź go za ramiona.
- Stary Mose. - To Mose!
Dobry wieczór pani. Przyszedłem posiedzieć w moim fotelu.
Posadźcie go przy ogniu.
- Uważaj! - Trzymaj go!
Trzymaj go!
Przynieście krzesło.
Dajcie mu coś do picia!
- Uważaj na głowę! - Napij się, Mose.
Wypij to, Mose.
Wypij to. Lepiej się poczujesz.
Mose. Gdzie jest Blizna?
Mój fotel bujany. Obiecałeś mi bujany fotel.
- Gdzie jest Blizna? - Zapytaj go o Debbie.
Czy nic jej nie jest, Mose?
Udawałem wariata.
Pani nie myśli, że jestem wariatem, prawda?
- Nie, Mose, jesteś tylko chory i ranny. - Dziękuję pani.
Mose, spróbuj sobie przypomnieć. Byłeś w obozie Blizny.
Jadłem piach i trawę. Nabrałem ich.
Gdzie jest Blizna?
Nie powiem ci.
Powiem Marty"emu.
Siedem Palców, Marty.
- Siedem Palców. - Dosyć już, Ethan. Połóżmy go do łóżka.
Chwileczkę. Siedem Palców?
Pozwolę sobie zauważyć, że to już nam powiedział...
...ale nie ma takiego miejsca na mapie.
Czy to nie nazwa używana przez Kaddo na to miejsce, gdzie łączą się kaniony?
Siedem Palców. Siedem Palców, koło Brazos!
Mój fotel bujany.
Zaraz go przyniesiemy.
Powiedz tacie, że kompania strażników...
...w liczbie 14 uzbrojonych ludzi stawi się przed świtem.
Pojedziemy na południe od Malapais.
Dobrze by było, gdyby do nas dołączył!
Ale kapitanie, nie możemy jutro wyruszyć. Ze względu na wasze bezpieczeństwo.
Nasze bezpie...? Synu, tam czeka banda morderców...
...z kolekcją teksańskich skalpów i pojmaną białą dziewczyną.
Jeśli dbasz o nasze bezpieczeństwo, zejdź nam z drogi.
A teraz zmykaj do swojego taty!
Ethan, ty i Martin jesteście mianowani cywilnymi zwiadowcami. Bez wynagrodzenia.
Charlie, zbierz chłopców i wracajcie tutaj.
Nigdzie nie pojedziesz. Nie tym razem.
- Oszalałaś? - Jest za późno.
Ona jest dorosłą kobietą.
Muszę jechać, Laurie. Muszę ją przywieźć do domu.
Przywieźć co?
Wywłokę, którą każdy Komancz mógł mieć, jeśli dość zapłacił...
Laurie, zamknij się!
Wiesz, co zrobi Ethan, jeśli będzie miał okazję?
Zastrzeli ją!
I powiem ci, Martha też by tego chciała.
Po moim trupie!
Możemy zbliżyć się na jakieś 200 metrów.
Główne straże są na lewo.
Ilu ich może być?
Z dziesięć razy więcej niż nas.
Wystarczy.
Znaleźliśmy ich!
Panowie...
...stan Teksas płaci wam 12 jankeskich dolarów na miesiąc.
Macie teraz szansę aby na nie zapracować!
Podciągnijcie popręgi. Zaatakujemy o świcie.
- Uważajcie na... - Zaraz, pastorze!
Jeśli ich zaatakujemy, zabiją ją! Wiesz o tym.
- Na to liczę. - Wiem.
Ale tak się nie stanie. Ona żyje i będzie żyć.
Równie dobrze mogłaby być martwa.
Lepiej, żeby żyła wśród Komanczów, niż żebyście ją zabili!
Słuchaj, synu, wiem, że to gorzka prawda, ale tu chodzi o coś więcej...
- ...niż o twoją siostrę. - Jasne.
Coś ci powiem.
Nie miałem zamiaru o tym mówić, ale teraz powiem.
Pamiętasz ten skalp na oszczepie Blizny?
- Długie, kręcone włosy? - Tak.
Nie próbuj powiedzieć, że to był skalp cioci Marthy albo Lucy.
To był skalp twojej matki.
- Chodź, synu. - To niczego nie zmienia!
Niczego!
Pozwól mi się wślizgnąć do obozu i wydostać ją przed atakiem.
- A jeśli cię złapią? - Przecież to nie ma znaczenia.
- Zrobię to sam. - Powiedziałem: nie!
Ruszaj, synu.
Ale przy pierwszej oznace alarmu atakujemy.
I nie będziemy mieli czasu sprawdzać, kto swój, a kto wróg!
To twój pogrzeb.
Kapitanie Clayton!
- Kapitanie Clayton! - O co chodzi, do diabła?
Może nam zagrasz do ataku na trąbce!
Nieważne. Twój tata wie, że tu jesteś?
Tak, proszę pana. Oddział znajduje się 15 km stąd.
- Pułkownik kazał mi pana znaleźć. - Znalazłeś. Dobra robota.
- Dobra robota. Do widzenia. - Czy mogę coś dla pana zrobić?
Broń Boże. Wracaj do taty i powiedz mu, gdzie jesteśmy.
- I gdzie on jest. - On to wie.
Mogę tu zostać?
Proszę.
No dobrze. Ale uważaj, chłopcze.
Ze mną nie ma żartów.
Jeśli nie usłyszysz mojego wołania, to lepiej czytaj mi w myślach...
...bo nie zamierzam dwa razy tego powtarzać!
- Tak jest. - Chłopcze...
...nie wymachuj tym nożykiem!
Przepraszam.
Zatrzymać się!
Na koń!
Debbie.
Nic nie mów! To ja, twój brat, Marty.
Zabiorę cię. Zabiorę cię stąd, Debbie.
Tak, Marty! Tak.
Bracia, na nich!
Charlie, Nesby, rozpędźcie te konie...
Chłopcze, uważaj z tym nożykiem!
Ruszamy!
Nie, Ethan!
Chodźmy do domu, Debbie.
- Boli, pastorze? - Zamknij się!
Dobra robota, kapitanie! Dobra robota, synu.
Jest pan ranny?
- Kula? Strzała? - Nie!
Człowiek będzie szukał
W swym sercu i w duszy
Będzie szukał
Spokój ducha
Wie, że znajdzie
Ale dokąd, Panie
Dokąd, Panie
Wędrować